Warning: include() [function.include]: open_basedir restriction in effect. File(/home3/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache-base.php) is not within the allowed path(s): (/home4/hajcom:/usr/lib/php:/usr/php4/lib/php:/usr/local/lib/php:/usr/local/php4/lib/php:/tmp) in /home4/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache.php on line 65

Warning: include(/home3/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache-base.php) [function.include]: failed to open stream: Operation not permitted in /home4/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache.php on line 65

Warning: include() [function.include]: open_basedir restriction in effect. File(/home3/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache-base.php) is not within the allowed path(s): (/home4/hajcom:/usr/lib/php:/usr/php4/lib/php:/usr/local/lib/php:/usr/local/php4/lib/php:/tmp) in /home4/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache.php on line 65

Warning: include(/home3/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache-base.php) [function.include]: failed to open stream: Operation not permitted in /home4/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache.php on line 65

Warning: include() [function.include]: Failed opening '/home3/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache-base.php' for inclusion (include_path='.:/usr/lib/php:/usr/local/lib/php') in /home4/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache.php on line 65

Warning: include_once() [function.include-once]: open_basedir restriction in effect. File(/home3/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/ossdl-cdn.php) is not within the allowed path(s): (/home4/hajcom:/usr/lib/php:/usr/php4/lib/php:/usr/local/lib/php:/usr/local/php4/lib/php:/tmp) in /home4/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache.php on line 82

Warning: include_once(/home3/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/ossdl-cdn.php) [function.include-once]: failed to open stream: Operation not permitted in /home4/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache.php on line 82

Warning: include_once() [function.include]: Failed opening '/home3/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/ossdl-cdn.php' for inclusion (include_path='.:/usr/lib/php:/usr/local/lib/php') in /home4/hajcom/public_html/wp-content/plugins/wp-super-cache/wp-cache.php on line 82
گفتار شنیدنی امام سجاد (ع) با یک حاجی | کاروان حج تمتع17049رحمت اله اکبریان
لبیک اللهم لبیک لبیک لاشریک لک لبیک ان الحمد والنعمه لک و الملک لا شریک لک لبیک
عناوین مطالب
خانه / مطالب / گفتار شنیدنی امام سجاد (ع) با یک حاجی

گفتار شنیدنی امام سجاد (ع) با یک حاجی

امام سجاد(ع) پس از واقعه کربلا و استقرار در مدینه منوره از حج برای بالا بردن معرفت دینی مسلمین سود جستند. ایشان در آن دوران خفقان که امکان روشنگری علنی و یا جهاد نبود با دعا و معنویت و حج گزاری به تبلیغ معارف راستین پرداختند.

پس از واقعه عاشورا بنی امیه با قتل عام مخالفان به فکر کشور گشائی افتادند. آنان با تبلیغات فراوان و گسترده این کار خود را جهاد اسلامی می نامیدند و این در حالی است که جامعه را از معنویت تهی کرده بودند.

امام سجاد (ع) با دعا و نماز و حج رسالت خویش را به سرانجام رساند تا جایی که از این گفتار امام سجاد (ع) که در بستر احتضار به فرزندش، امام محمد باقر، فرمود: «من با این ناقه‌ام (ش‌تر ماده) بیست حج به جا آوردم و حتی یک تازیانه هم به او نزده‌ام. پس وقتی مرد، او را دفن کن تا درندگان گوشت او را نخورند.» می‌فهمیم حداقل ایشان ۲۰ بار حج انجام داده‌اند.

در گفتاری نورانی امام سجاد(ع) معارف حج را به شبلی این گونه آموزش می دهند و در واقع دریچه ای نو بر روی حج گزاران می گشایند:

بخش اول
هنگامی که امام سجاد ( علیه السلام ) از سفر حج بازگشت شخصی به نام «شبلی» که او نیز حج گزارده بود، به استقبال امام شتافت.
امام ( علیه السلام ) از او پرسید: ای شبلی! آیا حج گزاردی ؟
شبلی گفت: آری فرزند پیامبر !
امام ( علیه السلام ) فرمود: آیا به «میقات» فرود آمدی و جامه‏ های دوخته را از تن درآوردی و غسل کردی؟
شبلی گفت: آری.
امام ( علیه السلام ) فرمود: آن گاه که به میقات فرود آمدی و جامه‏ هایت را درآورده، «غسل احرام» کردی و خواستی «لباس احرام» بپوشی آیا چنین نیت کردی که «لباس گناه» را نیزاز خویشتن دورگردانی و «جامه اطاعت خداوند» را در برکنی؟
شبلی گفت: نه!
امام ( علیه السلام ) فرمود: آن هنگام که جامه‏ های دوخته را از تن بیرون می‏آوردی، آیا قصد کردی که از ریا و نفاق و امور شبهه ‏ناک نیز به درآیی ؟
شبلی گفت: نه!
امام ( علیه السلام ) فرمود: هنگامی که آلودگی‏ های بدن خویش را با غسل می‏ زدودی، آیا در این اندیشه بودی که خویشتن را نیز از رذیلت‏ ها و گناهان بشویی ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: پس، نه به میقات فرود آمده ‏ای و نه از لباس دوخته جدا شده ‏ای و نه غسل کرده‏ ای!

بخش دوّم:
سپس امام ( علیه السلام ) به او فرمود: آیا نظافت کردی و «محرم» شدی، (لباس احرام پوشیدی) و نیّت حج کردی ؟
شبلی گفت: آری.
امام ( علیه السلام ) فرمود: آن‏گاه که نظافت می‏ کردی و احرام می‏ بستی و نیّت حج می‏ نمودی، آیاقصدت این بود که با نور توبه و بازگشتی خالصانه به سوی خداوند، پلیدی‏ ها وگناهان جانت را نیز بزدایی؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: هنگام «محرم شدن» در این اندیشه بودی که علاوه بر آنچه در حال احرام، بر تو حرام می‏گردد ( هر چه را خداوند ) برای همیشه حرام فرموده است نیز بر خویشتن حرام گردانی؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: هنگام بستن پیمان حج، اندیشیدی که هر قید و بند غیر خدایی را از خویشتن بگشایی و تنها در گرو پیمان خداوند باشی ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: پس، نه نظافت کردی و نه محرم شده‏ ای و نه پیمان حج بسته‏ ای !

بخش سوّم
امام ( علیه السلام ) به او فرمود: آیا به «میقات» که وارد شدی، دو رکعت «نماز احرام» گزاردی و «لبیک» گفتی؟
شبلی گفت: آری.
امام ( علیه السلام ) فرمود: هنگام ورود به «میقات»، نیت و اندیشه‏ ات نایل شدن به زیارت خداوند و وصول به لقای پروردگار بود ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: آن هنگام که «نماز احرام» می‏خواندی، آیا نیت کردی که به وسیله نماز، که بهترین اعمال و برترین حسنات بندگان است، به خداوند نزدیک شوی وبه او تقرب جویی؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: هنگامی که «لبیک» می‏گفتی، نیت و اندیشه‏ ات این بود که زبانت را تنها به طاعات خداوند بگشایی و از همه گناهان فروبندی ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: نه به میقات وارد شده‏ ای و نه نماز گزارده‏ ای و نه لبیک گفته‏ ای!

بخش چهارم
سپس امام ( علیه السلام ) به او فرمود: آیا به «حرم» وارد شدی و «کعبه» را دیدی و نماز گزاردی ؟
شبلی گفت: آری.
امام ( علیه السلام ) فرمود: آن هنگام که به حرم وارد شدی، قصد کردی که«غیبت» از مسلمانان و ملت اسلام و بی حرمتی به آبرو و شخصیت آنان را بر خویشتن حرام گردانی ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: هنگامی که به «مکه» رسیدی، چنین اندیشیدی و این گونه نیت کردی که تنها به قصد خداوند آمده‏ ای (نه به قصد شهرت و تجارت و…؟!)
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: پس، نه به حرم وارد شده ‏ای و نه کعبه را دیده‏ ای و نه نمازگزارده‏ ای!

بخش پنجم
سپس امام ( علیه السلام ) فرمود: آیا کعبه را «طواف» کردی و ارکان آن را مسّ نمودی و «سعی» به جا آوردی؟
شبلی گفت: آری.
امام ( علیه السلام ) فرمود: هنگام «سعی»، چنین نیت کردی که به سوی خداوند می‏ گریزی و به او پناه می‏ بری و اوست که آگاه به نهان‏ هاست، و بر این نیت و اندیشه‏ ات آگاه است؟ (و تو را پناه می‏دهد)؟
شبلی گفت: نه!
امام ( علیه السلام ) فرمود: پس، نه طواف کرده ‏ای و نه ارکان را مسّ نموده‏ ای و نه سعی به جا آورده‏ ای!

بخش ششم:
سپس امام ( علیه السلام ) به شبلی فرمود: با «حجر الاسود» مصافحه کردی و به آن دست کشیدی و در «مقام ابراهیم ( علیه السلام ) » ایستادی و در آن مقام دو رکعت نماز گزاردی ؟
شبلی گفت: آری.
در این هنگام، امام ( علیه السلام ) فریادی سوزناک برآورد و حالتی به اودست داد که نزدیک بود از دنیا برود (وروح مطهرش از شوق و خشیت خداوند، به ملکوت آسمان‏ها پرواز کند)! سپس (به خود آمد و به ناله) گفت: آه ! آه…
و آن گاه فرمود: کسی که با «حجر الاسود» مصافحه کند وبه آن دست دهد، همانا با خداوند متعال مصافحه کرده است ! پس، ای مسکین ! نیک بنگر که مبادا حرمت آن را تباه سازی و پیمانی این چنین عظیم را بشکنی ودستی را که در دست خداوند نهاده‏ ای، به گناهانی بیالایی که گنهکاران به آن آلوده‏ اند.
سپس امام ( علیه السلام ) فرمود: هنگامی که در مقام ابراهیم ایستادی، نیت کردی که بر عهد و فرمان خداوند، بایستی و از تمامی گناهان روی گردان شوی؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: آن هنگام که در مقام ابراهیم نماز می‏خواندی، قصدت این بود که نمازی چونان ابراهیم ( علیه السلام ) بخوانی و با آن نماز، بینی شیطان را به خاک بمالی؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) به او فرمود: پس، نه با حجر الاسود مصافحه کرده ‏ای و نه در مقام ابراهیم ایستاده‏ ای و نه در آنجا نماز گزارده‏ ای!

بخش هفتم
سپس امام ( علیه السلام ) به او فرمود: آیا به سر «چاه زمزم» رفتی و از آب آن نوشیدی ؟
شبلی گفت: آری.
امام ( علیه السلام ) فرمود: آیا در آن هنگام، در این اندیشه بودی که بر سرطاعت خداوند رفته‏ ای و چشمان خویش را از گناهان فرو پوشیده‏ ای ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: پس، نه بر سر چاه زمزم رفته ‏ای و نه از آب آن نوشیده ‏ای!

بخش هشتم
سپس امام ( علیه السلام ) به او فرمود: آیا میان دو کوه « صفا» و «مروه»، « سعی» کردی و بین آن دو، راه پیمودی ؟
شبلی گفت: آری.
امام ( علیه السلام ) به او فرمود: آیا در آن حال چنین اندیشیدی که میان «خوف» و «رجاء» و ترس وامید هستی (و خشیت و رحمت خداوند را یکجا در جان خویش فراهم آوردی)؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: پس، سعی نکرده‏ ای و میان صفا و مروه راه نپیمودی !

بخش نهم
سپس امام ( علیه السلام ) فرمود: آیا از مکه به سوی «منا» رفتی؟
شبلی گفت: آری،
امام ( علیه السلام ) فرمود:آیا در «منا»، نیت و اندیشه ‏ات این بود که مردم را از زبان و قلب و دست خویش در امان بداری ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: پس، به منا نرفته ‏ای !

بخش دهم
سپس امام ( علیه السلام ) به او فرمود: آیا در صحرای «عرفات» توقف کردی و بر «جبل الرحمه» (کوه رحمت) بالا رفتی و «وادی نمره» را شناختی و نزد «المیل» و «الجمرات»، خداوند را خواندی و با وی به مناجات پرداختی ؟
شبلی گفت: آری.
امام ( علیه السلام ) فرمود: آیا هنگام توقف در «عرفات» در این اندیشه بودی و این معرفت را فاصله یافتی که همه معارف و دانش‏ ها از آن خداوند است و نامه اعمال و لوح سرنوشت تو در دست اوست، و همو بر نهان و قلبت آگاه است ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: آن‏گاه که از «جبل الرحمه» بالا می‏رفتی، در این اندیشه بودی که خداوند بر هر مرد و زن با ایمان، رحمت می‏ آورد و آنان را زیر لوای ولایت خویش دارد؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: نزد «نمره» قصد کردی که کسی را به کاری امر نکنی، مگر آنکه خودت آنرا انجام دهی، و از کاری نهی نکنی مگر اینکه خود را از آن دوری گزینی؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: هنگام توقف نزد «علم و نمرات» به یاد داشتی که آنها شاهد تو و طاعت‏ هایت هستند و همراه بانگهبانان الهی و به فرمان پروردگار آسمان‏ها، نگهبان تواند؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: پس، در عرفات توقف نکرده‏ ای و بر کوه رحمت بالا نرفته ‏ای و نمره رانشناخته‏ ای و دعا نخوانده‏ ای و نزد نمرات درنگ ننموده‏ ای !

بخش یازدهم
سپس امام ( علیه السلام ) فرمود: از میان «علمین» (دو علم) گذر کردی و پیش از آن، دو رکعت نماز گزاردی و به سوی وادی «مزدلفه» راه پیمودی و از آنجا سنگ‏ های ریز برداشتی و به «مشعرالحرام»رفتی؟
شبلی گفت: آری.
امام ( علیه السلام ) فرمود: هنگام نماز گزاردن، چنین اندیشیدی که این، «نماز شکر» است در شب دهم (ذی‏الحجه) که سختی‏ ها را آسان می‏ گرداند و آرامش و آسایش به ارمغان می‏ آورد ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: آن هنگام که از میان «دو علم» می‏ گذشتی و به راست و چپ منحرفن می‏ شدی، آیا در نیت و اندیشه‏ ات قصد کردی که با قلب و زبان و دیگر اعضای بدنت از دین حق منحرف نگردی ؛ نه به راست و نه به چپ ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: هنگام رفتن به «مزدلفه» وجمع آوری ریگ‏ها، آیا قصدت این بود که هرگناه و جهلی را از خویشتن دورسازی و به جای آن، علم و عمل بنشانی ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: آن گاه که «مشعرالحرام» رفتی، قصدت این بود که شعار و شعور اهل تقوا و خشیت الهی را به قلبت بچشانی و با پارسایان هم ساز گردی ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: پس، از میان آن دو علم عبور نکرده ‏ای و دو رکعت نماز نخوانده‏ ای وبه مزدلفه نرفته‏ ای و از آنجا ریگ بر نداشته‏ ای و به مشعرالحرام واردنشده‏ ای!

بخش دوازدهم
سپس امام ( علیه السلام ) به شبلی فرمود: به «منا» رسیدی و «جمره‏ ها» را سنگسار کردی و موهای سرت را زدودی و قربانی کردی و در «مسجد خیف» نماز گزاردی و به مکه بازگشتی و «طواف افاضه» انجام دادی ؟
شبلی گفت: آری.
امام ( علیه السلام ) فرمود: هنگام رسیدن به «منا» و سنگسار جمره‏ ها ؛ آیا چنین اندیشیدی که به هدف خویش رسیده‏ای و خداوند، خواسته‏ هایت را برآورده است ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: هنگام سنگسار جمره ‏ها، اندیشه‏ ات این بود که دشمنت، شیطان و یاران او را سنگسار می‏ کنی و به وسیله حج ارجمندت آنها را از خود می‏ رانی ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: آن هنگام که موهای سرت را می ‏زدودی، آیا اندیشه ‏ات این بود که خویشتن خویش را نیز از همه آلودگی‏ ها پاک می‏کنی و آنچه را از مردمان برعهده‏ داری، بر می‏داری و از گناهان و آلودگی ‏ها بیرون می‏آیی ؛ همانند روزی که از مادر زاده شده ‏ای ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: هنگام نماز گزاردن در مسجد «خیف»، چنین اندیشیدی که از هیچ کس و هیچ چیز «خوف» نداری و جز از خداوند و گناهانت نمی ‏ترسی و به هیچ کس و هیچ چیز، مگر رحمت خداوند، امید نداری ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: آیا هنگام قربانی کردن، چنین اندیشیدی که با دست یازدیدن به حقیقت ورع و پارسایی، گلوی طمع را ببری و از سنت و سیره ابراهیم ( علیه السلام ) پیروی کنی ؛ که با قربانی کردن فرزند خویش و میوه دلش برای رضای خداوند،این سنت را بر پا ساخت و برای مردمان پس از خود به یادگار نهاد ؟
شبلی گفت: نه !
امام ( علیه السلام ) فرمود: هنگامی که از قربانگاه به مکه بازگشتی و «طواف افاضه» را انجام دادی، آیا چنین اندیشیدی که از رحمت خداوند، سرشار شده‏ ای و اینک به سوی طاعت او روی آورده‏ ای و به محبت وی چنگ زده‏ ای و فرمان‏ های واجب او را انجام داده‏ ای و به «قرب الی اللّه‏» و نزدیکی به خداوند دست یافته‏ ای ؟
شبلی گفت: نه !
امام سجاد ( علیه السلام ) به او فرمود: پس، به منا نرسیده‏ ای، و جمره ‏ها را سنگسار نکرده‏ ای وموهایت را نزدوده‏ ای و قربانی نکرده‏ ای و مناسک و اعمالت را انجام نداده‏ ای و در مسجد خیف نماز نگزارده‏ ای و طواف افاضه را به جای نیاورده‏ ای و به خداوند، تقرب و نزدیکی نیافته ‏ای ! بازگرد که حج نگزارده‏ ای !
در این هنگام «شبلی» به گریه درآمد و بر غفلت و تقصیرخویش واز دست دادن آن همه فایده و آثار و اسرار گرانقدر حج، سخت گریست. واز آن پس و تا فرا رسیدن موسم حجی دیگر، به فراگیری بیشترمعارف و علوم ورموز حج پرداخت و سال بعد، با معرفتی سرشار و یقینی استوار، حج گزارد.

Print Friendly

درباره‌ رحمت اله اکبریان

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*